James Gray'in yönettiği ve başrolünde Brad Pitt'in muazzam bir performans sergilediği Ad Astra (2019), izleyiciyi derin uzayın sessizliğine ve bir adamın içsel çatışmalarına doğru sürükleyen görsel bir şölen. Film, yakın bir gelecekte, gizemli güç dalgalanmalarının Güneş Sistemi'ni tehdit ettiği bir dönemde geçiyor. Yetenekli astronot Roy McBride (Brad Pitt), bu tehdidin kaynağının, yıllar önce Neptün'e yapılan bir görevde kaybolan babası Clifford McBride (Tommy Lee Jones) ile bağlantılı olabileceğini öğrenir. Roy, babasını bulmak ve gerçeği ortaya çıkarmak için Ay'dan Mars'a, oradan da Güneş Sistemi'nin sınırlarına uzanan tehlikeli bir göreve gönderilir.

Ad Astra, klasik bir epik yolculuk hikayesini futuristik bir arka plana taşırken, asıl odak noktasını baba-oğul ilişkisi, yalnızlık, insanlık ve varoluşun anlamı gibi evrensel temalar oluşturuyor. Brad Pitt'in sakin, kontrollü ve derinlikli performansı, Roy karakterinin içsel fırtınalarını mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Tommy Lee Jones ise kısa ama etkileyici sahneleriyle unutulmaz bir iz bırakıyor. Görsel efektler ve Hoyte van Hoytema'nın nefes kesen sinematografisi, uzayın hem ihtişamını hem de ürkütücü boşluğunu hissettiriyor. Film, hızlı tempolu bir aksiyon macerası arayanlar için değil, düşündürücü, felsefi alt metinlere sahip, yavaş ve kasıtlı bir ritimle ilerleyen bir deneyim arayanlar için ideal. Seyirciyi hem görsel olarak büyülüyor hem de 'insan olmanın anlamı nedir?' sorusuyla baş başa bırakıyor. Ad Astra, bilim kurgu türünün sınırlarını zorlayan, iz bırakan ve üzerine uzun uzun düşündüren nadide yapımlardan biri.