1981 yapımı Diva, Fransız sinemasının 'cinéma du look' akımının öncü ve ikonik filmlerinden biridir. Yönetmen Jean-Jacques Beineix, operayı, suçu, tutkuyu ve gençlik arzusunu, görsel olarak çarpıcı ve son derece stilize bir gerilim örgüsü içinde bir araya getiriyor. Filmin kalbinde, ünlü bir Amerikalı opera divasına (Wilhelmenia Wiggins Fernandez) âşık olan genç bir postacı, Jules (Frédéric Andréi) yer alır. Jules, divanın konserini gizlice kaydeder ve bu kaset, onun kişisel hazinesi olur. Ancak, tesadüfen eline geçen ve yozlaşmış bir polis şefinin suçlarını ortaya seren başka bir kaset, Jules'i Paris'in karanlık ve tehlikeli suç dünyasının hedefi haline getirir.

Oyunculuk performansları, filmin atmosferine mükemmel uyum sağlar. Frédéric Andréi'nin saf ve tutkulu Jules'i, Richard Bohringer'in gizemli ve yardımsever Gorodish'i ve Thuy An Luu'nun genç hırsız Alba'sı, unutulmaz karakterler yaratır. Filmin gerilimini dengeleyen felsefi bir dokunuş, Gorodish karakterinin yaşam tarzı ve sözleriyle gelir. Görsel estetik ise başlı başına bir karakter gibidir; mavi tonların hakim olduğu, minimalist ve son derece şık dekorlar, Paris'i alışılmadık ve büyüleyici bir açıdan sunar.

Diva, sadece bir gerilim filmi değil, aynı zamanda sanata, güzelliğe ve saplantıya dair bir meditasyondur. Philippe Sarde'in besteleri ve divanın muhteşem opera aryaları, filmin duygusal ve dramatik ritmini yönlendirir. Nefes kesen bir motosiklet kovalamacası ve unutulmaz finali ile Diva, izleyiciyi baştan sona kavrayan bir sinema deneyimi sunar. Görsel yeniliği, karmaşık olmayan ama etkili hikaye anlatımı ve tarz sahibi duruşuyla, klasikleşmiş bu Fransız filmi mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.