Jörg Buttgereit'in yönettiği 1988 tarihli Nekromantik, Batı Almanya'nın underground korku sinemasından çıkmış, sınırları zorlayan ve derinlemesine rahatsız edici bir filmdir. Film, ölü bedenlere karşı cinsel bir çekim duyan ve bu sapkın arzusu nedeniyle gündelik hayatta tatmin bulmakta zorlanan bir adamın, Robert'ın hikayesini anlatır. Robert ve partneri Betty, bu karanlık tutkularını birlikte yaşarlar, ta ki Robert'ın işi gereği topladığı bir ceset eve gelene kadar. Bu olay, ilişkilerinde beklenmedik bir gerilim ve dönüşüm yaratır.

Film, düşük bütçeli görüntü kalitesi ve minimalist anlatımıyla, izleyiciyi karakterlerin içsel çöküşünün ve toplum dışı arzuların kasvetli dünyasına çeker. Oyunculuklar, kasıtlı olarak sınırlı ve donuktur, bu da karakterlerin duygusal olarak kopuk ve ölümle meşgul hallerini vurgular. Buttgereit'in yönetmenliği, şok edici görüntüleri doğrudan ve sanatsal bir kaygı gütmeden sunar, seyircide bir tür tiksinme ve merak karışımı uyandırmayı hedefler.

Nekromantik, geleneksel bir korku filmi değil, daha çok bir tabu araştırması, bir psikolojik portredir. Ölüm, cinsellik, yalnızlık ve toplumsal uyumsuzluk temalarını sert ve sansürsüz bir şekilde ele alır. Bu nedenle, sadece korku değil, aynı zamanda deneysel ve avangart sinema meraklıları için de ilgi çekicidir. Düşük IMDb puanı, geniş kitlelerce anlaşılamamasından kaynaklanıyor olabilir, ancak film kült statüsünü tam da bu radikal ve rahatsız edici duruşu sayesinde kazanmıştır. Aşırılıkları ve karanlık atmosferiyle, izleyiciyi konfor alanının çok ötesine taşıyan, unutulması zor bir sinema deneyimi arayanlar için Nekromantik izlenmesi gereken bir filmdir.